De tijger,

met ogen vurig en fel,

wilde mij bijten,

maar ik bleef staan,

sterk in mijn spel.

Hij sprong,

een bliksemschicht van kracht,

mijn hart klopte,

maar gaf niet op,

ik hield stand.

Elke stap,

een dreunend gebrul,

ik zou niet zwichten,

mijn wil resoluut,

alles afdichten.

Onwankelbaar en vastberaden,

stond ik oog in oog met mijn wanen,

De tijger, symbool van mijn angsten.

zijn brul vervaagde in de stille nacht,

ik overwon.