Mijn leven is een stille odyssee, een reis door de schaduwen van herinneringen en verlangens. Elke vrouw die mijn pad kruist, draagt een flard van de liefde die ik als kind miste. In hun glimlach zoek ik de zon die mijn kinderjaren niet verlichtte, in hun omhelzing de warmte die mijn hart nooit voelde. Ik weef een tapijt van tederheid en zorgzaamheid, elke draad is een stukje zachtheid die ik nooit kende. De zoektocht is een dans, een verlangen om de leegte te vullen met de zachte echo’s van liefde. Zo creëer ik mijn eigen mozaïek van moeders. Die zijn er altijd voor mij.