Toen ik zei dat je niet meer van me moest houden, was het niet vanuit het verlangen van mijn ziel, maar vanuit een illusie, een masker van mijn angst. Ik wilde je niet wegjagen, ik probeerde mijn kwetsbare ziel te beschermen die zich machteloos voelde tegenover de liefde, als een schaduw van zijn eigen imperfectie. De waarheid schuilt in de stilte tussen woorden en onuitgesproken gebaren, want mijn liefde kent geen einde. Spijt brandt in mij voor elk moment dat ik je heb geprobeerd weg te duwen.