Overdag ben ik een passant, een wind die overal waait, iemand in de menigte, een fluistering in het grote geheel, een deeltje van de kosmos. Maar als de nacht valt, keer ik steeds terug naar jou, in het moment van ons, waar tijd en ruimte samensmelten, en ben ik niet langer van de wereld, maar alleen van jou, mijn hart, mijn thuis, mijn ziel.