Ik snuffel aan je kruin,
Waar je wezen de sterren raakt.
Ik hoor een symfonie van dromen,
Jij en ik verweven door elkaar.

Ik bedek je met echo’s van een vergeten verlangen,
Terwijl ik zweef op grenzeloze wolken.
De stille belofte van aanrakingen
Belichaamt het ongezegde,
En wij vervloeien met het ongrijpbare.