Ik zeil op andermans zeeën,

En ik jaag een droom na die niet de mijne is,

Verdwaald in andermans illusies.

Tot ik zwoegend mezelf herontdek,

Verloren en gevonden,

Een fluwelen baken van innerlijk mededogen.

Eigenliefde bloeit

als een kluwen van verwondering

Verankerd in het hart van mijn wezen.