De geur van het verleden zweeft in mijn neusgaten,

vage en tere herinneringen prikkelend

Elke ademtocht brengt beelden van toen,

Verweven met echo’s uit het verleden.

Nu, in het heden, adem ik de lucht in,

Grijp het moment en koester het even,

Als doden opnieuw leven.

De geur van het heden is scherp en helder,

Voor jou het pure nu,

Vol beloften en ongeschreven verhalen.

De tijd, een fluistering in de wind,

Verbindt mijn “wat was” met jouw heden,

En ik vind rust in wat toen was en nu is.