Namiddag in bed

Passacaglia en pannenkoeken,

Verkouden lezend,

Tussen zijden kussens,

Een boek zonder einde.

Verre uitzichten van lang vergeten tijden,

Pretentieloze personages,

Overlevend als schimmen

In een duizelingwekkend perpetuum mobile van herhaling.

De mistige dag geeft zich niet gewonnen,

Net als de innerlijke wil

Om te volharden in ongepast enthousiasme.

Maar de koortsige werveling woelt,

De vlam wordt vuur en het vuur

wordt gloed.

Plaats een reactie