Op een blauwe maandag,
Wanneer tijd zichzelf verliest
In niemandsland,
In de stilte van de schemering,
Verslindt zwarte materie de sterren.
De leegte vult zich
Met onzichtbaar gewicht.
Langzaam ademt het heelal
Een vergeten gedachte.
Op een blauwe maandag,
Wanneer tijd zichzelf verliest
In niemandsland,
In de stilte van de schemering,
Verslindt zwarte materie de sterren.
De leegte vult zich
Met onzichtbaar gewicht.
Langzaam ademt het heelal
Een vergeten gedachte.
Plaats een reactie