Ik leg de pijn op tafel.

Met een mes snijd ik haar langzaam in kleine stukjes.

Wat moet ik ermee?

Moet ik haar beetje bij beetje kauwen,

en doorslikken?

Ze zou toch in mij blijven.

Ik ruik aan alle hyacinten —

van hier en van vroeger.

Hun geur benevelt me,

wekt me uit mijn gevoelloosheid

en verandert me

in een levendige trilling.

Ik tel de zwaluwen.

Ik open mijn handpalm

en laat ze vliegen,

zodat ze zich kunnen verspreiden in de dageraad.

Wij verzamelen de vrede,

geven haar terug aan de wereld,

beloven elkaar

dat we opnieuw zullen beginnen

en dat we

de liefde

nooit

zullen vergeten.